با اینکه سرگردانیم پایان ندارد
دل کندن من از تو، نه، امکان ندارد
یک آسمان ابراست این دل بی تواما
حال و هوای بارش باران ندارد
گل نیستی تا جا بگیری در دو دستم
باغی،که تاب وسعتت گلدان ندارد
تا هرج و مرج واژه ها زیر سر توست
شعر تمام شاعران سامان ندارد
وقتی نباشی و نبینم ساحلت را
این رود تا دریا شدن جریان ندارد
بگذار پیکر خسته ام در آغوشت گم شود
تا عمق صداقت رنجدیده ام را در وجودت حس کنی
و باور کنی هنوز هم نگاهم دست به دامان گلهای سرخیست که زمانی در باغ آرزوهایم کاشتی
خیلی سخته که بغضی داشته با شی اما نخوای کسی بفهمه
خیلی سخته که عزیز ترین کست ازت بخواد فراموشش کنی
خیلی سخته که سالگرد آشنایی با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگیری
خیلی سخته که روز تولدت همه بهت تبریک بگن جز اونی که فکر میکنی به خاطرش زنده ای
خیلی سخته غرورت رو به خاطر یه نفر بشکنی بعد بفهمی دوستت نداره
خیلی سخته که همه چیز رو به خاطر یه نفر از دست بدی اما اون بگه دیگه نمی خوامت
خیلی سخته عاشق کسی باشی اما اون تو رو نخواد
خیلی سخته ......
آنکه چشمان تو را اینهمه زیبا می کرد
کاش از روز ازل فکر دل ما میکرد
یا نمی داد به تو اینهمه زیبایی را
یا مرا در غم عشق تو شکیبا میکرد
|
به من گفتی که دل دریا کن ای دوست همه دریا از آن ما کن ای دوست دلم دریا شد و دادم به دستت مکش دریا به خون پروا کن ای دوست
|
من عاشق ، بی قایق تو دریا می میرم
چشمام می بندم ، بی رویا می میرم
میرم و می میرم و آسوده می شم از عشق
جشن تولد مرگم برای تو زیر آب می گیرم
یه زیبا ، نگاهش به موجها
یه عاشق ، بی ساحل تو دریا
پریای دریا من امشب می میرم
از عشق یه زیبا ، من امشب می میرم
میرم و می میرم و آسوده می شم از عشق
جشن تولد مرگم برای تو زیر آب می گیرم
یه زیبا نگاهش چه آروم به موجها می دوزه
یه عاشق بی ساحل چه تنها تو دریا می سوزه
میرم و می میرم و آسوده می شم از عشق
جشن تولد مرگم برای تو زیر آب می گیرم
